"Blad LINDA biedt lezers houvast in een vloeibare samenleving"

21-12-2017

Het magazine LINDA is een prachtige spiegel van deze tijd. We leven in een vloeibare tijd: niks staat vast, alles stroomt. Zo is het geloof voor de meeste mensen verdwenen, zo ook de sociale klassen en de ideologie. Mensen hoppen van de ene keuze, het ene wereldbeeld naar het andere. Dat is voor veel mensen heel lastig. Een blad als LINDA biedt de lezers houvast, zegt Chris van der Heijden, docent Journalistiek aan de HU. Hij bestudeerde de LINDA en schreef er een boek over.

Chris van der HeijdenLINDA draait om identiteit, het modewoord van dit moment, volgens van der Heijden. “Mensen zoeken hun identiteit, wat voor veel mensen eveneens erg moeilijk is. Van belang is ook authenticiteit. Je moet in ieder geval wel jezelf zijn. Wat is dan jezelf zijn? Dat zijn typisch de dingen waar LINDA mee bezig is.”

Hoe kwam je op het idee om een boek over de LINDA te schrijven?
“Een aantal jaren geleden namen vriendinnen het blad mee voor mijn vrouw op vakantie in Spanje. Ik ging het blad eens bekijken en vond het best interessant. Zo is het proces begonnen. Daarnaast leid ik als docent Journalistiek de studenten op voor de serieuze media, maar de meeste studenten willen dat helemaal niet. Toen ben ik eens de ‘zachte journalistiek’ gaan bestuderen en heb ik het blad LINDA onder de loep genomen. Dit blad is één van de populairste tijdschriften van Nederland en kent al tien jaar een stijgende lijn, terwijl andere tijdschriften het moeilijk hebben en verdwijnen.”

Wat verklaart het succes van LINDA?
“We leven in een cultuur zonder houvast, in een vloeibare samenleving, waar alles mogelijk is. De meeste mensen willen wel een beetje houvast. Eén persoon kan dat bieden: Linda de Mol. Zij is voor veel mensen een herkenbaar persoon, waarmee ze zich kunnen identificeren. Ze is de girl next door. Daarnaast is LINDA een merk van deze tijd: ze is veel met consumptie bezig, en met beeldcultuur. Linda is ook een beetje stout, niet zo braaf als Margriet. Tieten, billen en mismaakte mensen komen ruim aan bod in het blad. Dat vinden mensen leuk. Veel lezers worden daardoor uitgedaagd.”

“Ik heb heel wat boeken geschreven en daarvan zijn er twee waarvan ik het meest heb geleerd. Het boek over LINDA is daar één van. Het boek was als een verre reis naar Bolivia; ik was voortdurend verbaasd over wat ik ontdekte. Door dit boek ben ik de huidige tijd veel beter gaan begrijpen.”

Volgens jou hangt de groei van de LINDA samen met een verschuiving in de Nederlandse journalistiek. Kan je dat toelichten?
“Toen de School voor Journalistiek werd opgericht, was journalistiek gewoon kranten maken op het niveau van de kwaliteitskranten. Dat was vijftien jaar geleden, toen ik hier kwam werken, eigenlijk nog altijd zo. Daarna heeft internet alles veranderd. Als je een exemplaar van twintig jaar geleden ziet van het NRC, dan kijk je je ogen uit. Het NRC van nu is heel anders: veel plaatjes, veel artikelen over consumptie, heel veel artikelen over personen – human interest. De journalistiek is enorm verzacht en dat heeft grote invloed op de vakken die ik doceer. De thema’s in de media zijn ook veranderd. Vroeger ging het vooral om maatschappij, politiek en economie. Tegenwoordig draait het om celebrities (personen), schandalen, sport, reizen en vermaak. Een zachte journalist maakt zijn eigen verhaal. Hij wil iets schrijven over schoenen voor jonge vrouwen, en dan gaat hij zijn eigen feiten en wereld creëren. Hoor- en wederhoor is niet meer standaard, de feiten zijn zacht geworden.”

Dreigt de teloorgang van de serieuze media?
“Nee, dat geloof ik niet. Kranten worden wel kleiner en zullen op een andere manier door ons gelezen worden. Het aanbod is dermate groot, er zijn altijd wel een x-aantal mensen interesse behouden in de kwaliteitskranten. De papieren krant heeft denk ik wel zijn langste tijd gehad. Steeds meer mensen lezen de krant digitaal op hun smartphone of iPad. Het zal me dus niet verbazen als de papieren krant op termijn verdwijnt.”

Jouw boek komt voort uit het lectoraat Crossmediale kwaliteitsjournalistiek
“Een dag per week doe ik onderzoek bij dit lectoraat. In die tijd heb ik ook dat boek geschreven. Ik vond als Journalistiek-docent dat ik onderzoek moest doen naar zachte journalistiek, omdat de studenten daar niet zoveel vanaf wisten. Je moet als docent door iets geraakt worden, vervolgens moet je er onderzoek naar doen en uiteindelijk moet je de resultaten delen met onderwijs en beroepspraktijk. Dat gebeurt nu ook. Op congressen heb ik al veel gesproken over de zachte journalistiek.”

Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Sluiten